Microgrids worden relevanter nu Griekenland worstelt met energiebeperkingen op eilanden

Op het Griekse eiland Tinos werden herhaalde stroomuitval tijdens het zomerseizoen van 2025 ernstig genoeg voor de gemeente om juridische stappen te ondernemen tegen de netbeheerder. Gemeentelijke gegevens toonden tot wel 100 onderbrekingen per dag. Omdat het eiland afhankelijk is van elektrische ontzilting, hadden de storingen ook gevolgen voor de watervoorziening, terwijl hotels, restaurants en andere bedrijven te maken kregen met onderbrekingen tijdens het hoogseizoen van het toerisme.

De episode illustreert een specifieke uitdaging voor Griekenland. Delen van het land zijn nog steeds afhankelijk van kleine autonome energiesystemen, terwijl seizoensgebonden toerisme de vraag scherp kan verhogen. Zon en wind kunnen lokaal meer elektriciteit leveren, maar hun productie varieert. Deze systemen hebben daarom manieren nodig om hernieuwbare elektriciteit op te slaan en te coördineren met andere beschikbare bronnen.

Microgrids bieden hiervoor een oplossing. Ze combineren en controleren elektriciteitsbronnen zoals zon, batterijen, het openbare net en back-upgeneratoren binnen een lokaal systeem. Dat kan een eiland, bedrijf of infrastructuurbeheerder helpen om meer hernieuwbare elektriciteit te gebruiken en tegelijkertijd stroom te leveren wanneer de productie uit hernieuwbare bronnen daalt of de netlevering beperkt is.

Griekenland heeft nog 28 niet-verbonden energiesystemen

Ondanks opeenvolgende interconnectieprojecten heeft Griekenland nog steeds 28 niet-verbonden eiland-energiesystemen, aldus de Hellenic Electricity Distribution Network Operator (HEDNO).

Dat betekent dat deze eilanden of eilandgroepen niet zomaar elektriciteit uit het vasteland-transmissiesysteem kunnen halen wanneer ze die nodig hebben. Elektriciteit moet lokaal worden opgewekt en in balans worden gehouden binnen het systeem.

Het laatste gepubliceerde overzicht van HEDNO vermeldt rond de 933 MW aan thermische opwekkingscapaciteit op de niet-verbonden eilanden, tegenover ongeveer 160 MW aan capaciteit voor hernieuwbare energie. HEDNO vermeldt ook twee hybride centrales met een gecombineerde capaciteit van slechts 2,95 MW (oktober 2024).

Voor een autonoom eiland is het toevoegen van zonne- of windcapaciteit dan ook slechts een deel van de oplossing. Een conventionele energiecentrale kan zijn output aanpassen aan de veranderende vraag. Zonne-energieproductie daalt na zonsondergang en varieert met het weer, terwijl de elektriciteitsvraag gedurende de dag doorgaat.

Opslag kan elektriciteit vasthouden wanneer de productie uit hernieuwbare bronnen hoog is en deze later weer vrijgeven. Gecombineerd met een energiebeheersysteem kan het ook zonnekracht coördineren met het net en andere opwekking. Hierdoor kan meer hernieuwbare elektriciteit worden gebruikt, terwijl de lokale vraag en aanbod in balans blijven.

Interconnecties versterken het net, maar laten lokale beperkingen bestaan

Griekenland verbindt ook steeds meer eilanden met het vasteland via onderzeese kabels. Eenmaal verbonden, kan een eiland elektriciteit importeren wanneer de lokale opwekking onvoldoende is, in plaats van alle vraag binnen een autonoom systeem in balans te houden.

Kreta laat het effect zien. In december 2025 meldde transmissiesysteembeheerder IPTO dat de elektriciteitsvraag van het eiland werd geleverd via zijn twee interconnecties met het vasteland en lokale hernieuwbare opwekking, zonder gebruik te maken van de fossiele energiecentrales. IPTO schat dat deze overgang de elektriciteitsconsumenten de komende tien jaar €400 tot €600 miljoen per jaar kan besparen, grotendeels door lagere publieke dienstverplichtingen (PSO-heffingen).

De Cycladen volgen hetzelfde pad. In juli 2026 voltooide IPTO de laatste fase van de interconnectie van de Cycladen, waardoor Santorini, Folegandros, Milos en Serifos werden aangesloten op het elektriciteitssysteem van het vasteland.

Maar het verbinden van een eiland met het vasteland betekent niet dat elk bedrijf plotseling onbeperkte netcapaciteit heeft of beschermd is tegen lokale stroomuitval. Elektriciteit bereikt individuele locaties nog steeds via het lokale distributienet. Een bedrijf kan dus op een verbonden eiland gevestigd zijn en toch een aansluiting hebben die beperkt hoeveel stroom het kan afnemen, back-up nodig heeft tijdens een storing, of overschot aan zonne-energie heeft dat het niet direct kan gebruiken.

Wat een microgrid verandert

Een microgrid stelt een locatie in staat om meerdere elektriciteitsbronnen als één systeem te beheren. Zonne-energie kan de locatie van stroom voorzien wanneer de zon schijnt, batterijen kunnen overtollige elektriciteit opslaan, het net kan extra stroom leveren en een generator kan beschikbaar blijven als back-up.

De batterij slaat elektriciteit op; de microgrid bepaalt hoe de verschillende elektriciteitsbronnen van de locatie samenwerken. Als de zonne-energieproductie de vraag overschrijdt, kan elektriciteit voor later worden opgeslagen. Als de vraag het beschikbare vermogen van het net overstijgt, kan de batterij extra capaciteit leveren. Als het net uitvalt, kan een adequaat geconfigureerd microgrid ervan loskoppelen en geselecteerde verbruikers blijven voorzien van stroom. Op een off-grid locatie kan hetzelfde systeem zonnekracht, batterijen en een generator coördineren zonder afhankelijk te zijn van het openbare net.

Dit geeft microgrids een rol die verder gaat dan autonome eilanden. Hotels, industriële faciliteiten en andere commerciële locaties kunnen ook te maken krijgen met beperkte netverbindingen, continuïteit van levering nodig hebben, of meer van de elektriciteit willen gebruiken die door hun eigen zonne-installaties wordt opgewekt.

Griekse eilanden vormen een vroege blauwdruk voor lokale energiesystemen

Griekenland heeft al praktijkvoorbeelden van hernieuwbare opwekking, opslag en lokaal energiebeheer die samenwerken.

Bij Gaidouromantra op Kythnos voorziet een al lang bestaand off-grid microgrid nu 14 vakantiehuizen van stroom, gebruikmakend van 18 kW zonne-PV, een windturbine van 3,6 kW, 90 kWh batterijopslag en een back-up dieselgenerator. Andere projecten op Kythnos hebben opslag geïmplementeerd bij een school en een ontziltingsinstallatie en PV-plus-opslag systemen getest waar het net geen extra export van elektriciteit kan accepteren.

Tilos exploiteert een grotere hybride energiecentrale die wind, zon en 2,8 MWh aan batterijopslag integreert via een energiebeheersysteem. Volgens het initiatief Clean Energy for EU Islands van de Europese Commissie kan het systeem autonoom of parallel met het net opereren en heeft het €810.000 aan brandstofbesparingen gegenereerd en 5.000 ton CO₂-uitstoot vermeden.

Op Astypalea ontwikkelt PPC Renewables een hybride project dat 3,53 MW zonnecapaciteit combineert met 14,12 MWh aan batterijopslag. PPC schat een jaarlijkse opwekking van 6,55 GWh en stelt dat het project is ontworpen om meer dan 80% van de elektriciteitsbehoefte van het eiland te dekken.

De projecten verschillen in schaal en architectuur, maar laten allemaal zien hoe opslag en energiebeheer het gebruik van variabele hernieuwbare opwekking kunnen verlengen buiten de uren waarin deze wordt geproduceerd.

Voor EPC's en bedrijven verschuift dit de ontwerpvraag voorbij de grootte van de zonne-installatie of batterij. Netcapaciteit, back-up opwekking, kritieke verbruikers en de manier waarop deze assets samenwerken, bepalen hoe effectief een locatie de beschikbare elektriciteit kan gebruiken.

LONGi brengt geïntegreerde microgrid opslag naar Griekenland

LONGi speelt in op deze toepassingen met OneNexus H2, haar geïntegreerde microgrid BESS voor commerciële en industriële toepassingen. Het systeem combineert batterijopslag, hybride stroomconversie, batterijbeheer, energiebeheer, vloeistofkoeling en brandbeveiliging binnen één architectuur en kan de aanvoer van PV, opslag, net en generator coördineren.

OneNexus H2 is beschikbaar in configuraties van 50 kW / 104 kWh tot 125 kW / 261 kWh. Het ondersteunt 10 ms aan/uit-net schakeling en black start, waardoor kritieke verbruikers bijna continue levering kunnen behouden tijdens netonderbrekingen en een lokaal systeem kan herstarten zonder externe netvoeding.

Voor locaties met beperkte netverbinding capaciteit kan het systeem batterijvermogen gebruiken naast de beschikbare netlevering wanneer de vraag hoger is dan het vermogen dat uit de verbinding kan worden gehaald. Hierdoor kan extra belasting worden ondersteund zonder uitsluitend te vertrouwen op een toename van de netcapaciteit.

Op afgelegen of off-grid locaties kan H2 PV, batterijopslag en een generator coördineren. Zonne-energie kan verbruikers van stroom voorzien en de batterij opladen wanneer productie beschikbaar is, terwijl opgeslagen elektriciteit de vraag dekt wanneer de zonne-output daalt. Een generator kan beschikbaar blijven wanneer nodig, in plaats van continu te draaien, waardoor de generator draaitijd en brandstofverbruik worden verminderd.

Dezelfde architectuur kan de hoeveelheid lokale zonne-energieopwekking die ter plaatse wordt gebruikt verhogen. In plaats van overtollige elektriciteit te exporteren of te verliezen wanneer de productie het verbruik overschrijdt, kan de batterij deze opslaan voor later op de dag. Het energiebeheersysteem regelt de interactie tussen PV, batterij, net, generator en verbruikers op basis van de bedrijfsomstandigheden van de locatie.

Tot zes H2-units kunnen parallel worden geschakeld, waardoor het systeem grotere commerciële en industriële toepassingen kan bedienen. De modulaire configuraties maken het ook mogelijk om het vermogens- en opslagvermogen nauwkeuriger af te stemmen op de individuele vereisten van een locatie.

De relevantie strekt zich verder uit dan de autonome eilanden van Griekenland. Hotels, commerciële en industriële faciliteiten, infrastructuurbeheerders en afgelegen locaties kunnen te maken krijgen met vergelijkbare uitdagingen rond netcapaciteit, leveringscontinuïteit en het gebruik van eigen zonne-energieopwekking.

Meer over het LONGi ONE en OneNexus aanbod.