Technologia tylnych kontaktów wykazuje wyższy uzysk energii niż technologia TOPCon w wilgotnych klimatach przybrzeżnych

Dane dotyczące rzeczywistej wydajności z projektu empirycznego na morzu w Yantai w prowincji Shandong potwierdzają, że technologia tylnych kontaktów HPBC 2.0 zapewnia wyższy uzysk energii niż technologia TOPCon w wilgotnych klimatach przybrzeżnych. Bezpośrednie porównanie uzysku energii w identycznych warunkach terenowych wykazało, że moduły LONGi HPBC 2.0 wygenerowały o 2,43% więcej energii na kilowatopik niż moduły TOPCon firmy A w ciągu trzymiesięcznego okresu próbnego. Te zmierzone dane terenowe stanowią jasny dowód na to, że technologia tylnych kontaktów optymalizuje absorpcję światła i utrzymuje lepszą sprawność konwersji w klimacie morskim charakteryzującym się ciężkim zachmurzeniem i wysoką wilgotnością.

Projekt empiryczny na morzu w Yantai potwierdza silną wydajność w warunkach częstego zachmurzenia

Empiryczna instalacja testowa znajduje się w mieście Yantai, prowincja Shandong, pod współrzędnymi 121°63'E, 37°47'N. Ta przybrzeżna lokalizacja leży w strefie ciepłego klimatu umiarkowanego, z czterema odrębnymi porami roku. Warunki klimatu morskiego silnie wpływają na obszar projektu, przynosząc gorące, deszczowe lata, a także zimne zimy z niskimi opadami. Wiosną i jesienią instalacja napotyka częste, ciągłe okresy zachmurzenia i uporczywe deszczową pogodę, tworząc wymagające środowisko pracy dla instalacji fotowoltaicznych.

Standaryzowane konfiguracje empiryczne zapewniają dokładne porównanie terenowe obok siebie

Aby zapewnić precyzyjne porównanie uzysku energii, niezacienione miejsce empiryczne wykorzystuje standardową konfigurację techniczną obok siebie do monitorowania rzeczywistej wydajności.

• Ocena terenowa porównywała moduły LONGi bezpośrednio z modułami firmy A.

• Ocena porównywała technologię tylnych kontaktów HPBC 2.0 ze standardową technologią TOPCon.

• Moc znamionowa modułów LONGi HPBC 2.0 wynosiła 635 W, podczas gdy moduły TOPCon firmy A miały moc znamionową 615 W.

• Oba typy modułów miały identyczną powierzchnię na moduł wynoszącą 2,701 metra kwadratowego, aby utrzymać standardowe rozmiary.

• Każdy niezależny układ zawierał dokładnie 18 modułów, aby zapewnić równe narażenie na warunki pogodowe wybrzeża.

Pomiary terenowe rejestrują średni zysk energetyczny o 2,43% dla HPBC 2.0 w porównaniu do modułów TOPCon

Śledzenie rzeczywistej wydajności trwało od 4 stycznia 2025 r. do 30 marca 2025 r. Codzienne dane dotyczące generacji mocy na wat zostały zarejestrowane i przeanalizowane w celu obliczenia całkowitego skumulowanego uzysku właściwego.

• Moduły HPBC 2.0 osiągnęły skumulowany uzysk właściwy na poziomie 40,74 kWh/kWp.

• Moduły TOPCon osiągnęły skumulowany uzysk właściwy na poziomie 39,78 kWh/kWp.

• Ogólne wyniki pokazują średni zysk generacji mocy o 2,43% dla modułów HPBC 2.0 w porównaniu do technologii TOPCon.

• Podczas cyklu testowego konfiguracja HPBC 2.0 osiągnęła szczytowy dzienny zysk energetyczny wynoszący 6,77% w porównaniu do modułów TOPCon.

Wyższa produkcja energii bezpośrednio zwiększa zwrot z inwestycji projektu poprzez maksymalizację gęstości mocy

Przy ocenie wysokowydajnych modułów słonecznych do wdrożeń na dużą skalę w klimacie morskim lub przybrzeżnym, 2,43% przewaga w generacji znacząco zmienia profil finansowy aktywów. Wyższy uzysk właściwy oznacza, że system produkuje więcej kilowatogodzin z dokładnie tej samej powierzchni fizycznej i konstrukcji montażowej. W standardowym okresie eksploatacji ta ciągła dodatkowa produkcja energii obniża znormalizowany koszt energii elektrycznej i przyspiesza zwrot z inwestycji dla właścicieli aktywów, bez zwiększania złożoności instalacji.

Instalacje morskie wymagają architektur modułów, które doskonale sprawdzają się w warunkach rozproszonego światła

Instalacje słoneczne na morzu i przybrzeżne stanowią rozwijający się segment dla wysokowydajnych modułów słonecznych, ale stwarzają unikalne wyzwania atmosferyczne. Środowiska morskie, wysoka wilgotność i częste poranne lub wieczorne mgły ograniczają dostępność bezpośredniego światła słonecznego. Zmierzone dane terenowe z Yantai pokazują, że technologia tylnych kontaktów HPBC 2.0 utrzymuje lepszą wydajność przy niskim nasłonecznieniu i lepiej radzi sobie w warunkach rozproszonego światła niż standardowe moduły TOPCon, co czyni ją wysoce odpowiednią dla wilgotnych klimatów przybrzeżnych.

Umieszczenie tylnych kontaktów eliminuje zacienienie powierzchni przedniej, optymalizując absorpcję światła

Różnica w wydajności między technologią tylnych kontaktów a technologią TOPCon wynika z różnic w projekcie architektonicznym. Moduły HPBC 2.0 umieszczają wszystkie styki elektryczne po tylnej stronie ogniwa słonecznego. Ten wybór inżynieryjny usuwa metalowe linie siatki na przedniej stronie, całkowicie eliminując straty zacienienia na przedniej powierzchni i maksymalizując aktywny obszar odbioru światła. W regionach przybrzeżnych z częstym zachmurzeniem, ta zwiększona sprawność apertury pozwala ogniwu na przechwytywanie większej ilości światła otoczenia, rozproszonego, co skutkuje zarejestrowanym średnim zyskiem uzysku wynoszącym 2,43%.

Najczęściej zadawane pytania

Która technologia słoneczna działa lepiej w wilgotnych klimatach?

Zmierzone dane terenowe z przybrzeżnych testów empirycznych wskazują, że technologia tylnych kontaktów HPBC 2.0 generuje więcej mocy niż technologia TOPCon w wilgotnych klimatach. W środowiskach z częstymi pochmurnymi dniami, konstrukcja bez przednich kontaktów skuteczniej wychwytuje rozproszone światło.

Ile więcej energii mogą wygenerować moduły BC?

W tym przypadku testowym na wybrzeżu, moduły HPBC 2.0 zapewniły średni zysk energii o 2,43% na kilowat w porównaniu do modułów TOPCon, a szczytowe dzienne zyski sięgały nawet 6,77%.

Czy technologia tylnych kontaktów przewyższa TOPCon w różnych klimatach?

W wielu strefach klimatycznych i scenariuszach instalacji, dane terenowe z rzeczywistego świata pokazują stałą przewagę uzysku energii dla technologii tylnych kontaktów HPBC 2.0 w porównaniu do modułów TOPCon.